Ik herinner mij een liedje waarin gezongen werd dat er meisjes zijn waarover men droomt, en meisjes waarmee men slaapt. Met microfoons is dat ook ongeveer zo dacht ik toen ik de micro’s van DAP-Audio ontving. Indien je het nog niet wist, zal ik het je nu leren: DAP-Audio is een merk dat haar producten zo goedkoop prijst dat je je afvraagt hoe het mogelijk is voor de fabrikant om winst te maken. Je kunt erom lachen en eraan voorbij gaan omdat ze toch de moeite niet waard zijn. Maar dan zou je jezelf tekort doen aan een interessante ervaring want door iets te testen kun je een mening krijgen en vooroordelen de laan uit sturen. Wat ik hier ontvangen heb is het soort microfoons waarmee je vermoedelijk veel tijd zal doorbrengen, in afwachting van het beschikbare budget voor de micro van je dromen. Welkom in de echte wereld!
VOORSTELLING
Ik heb het geluk om twee modellen in ontvangst te mogen nemen: de CM-1 is een klein membraan microfoon, eerder bedoeld voor het capteren van instumenten, en de TM-47 die met z’n groot membraan eerder zal gebruikt worden voor het opnemen van zang. De eerste is een klassiek model met transistoren terwijl de tweede een buis bevat. De CM-1 kan zowel in studio als op het podium gebruikt worden, de TM-47 echter enkel in de studio.
BESCHRIJVING
De CM-1 wordt geleverd in een eenvoudige kartonnen doos waarin de microfoon, twee capsules, een klem en een mousse windkapje zitten. De twee capsules hebben een verschillende directiviteit: het ene model heeft een nierkarakteristiek, het andere is omni. De micro is van het type ‘potlood’ met een lengte van dertien en een halve centimeter en een zilvergrijze kleur. De TM-47 heeft dezelfde kleur, maar hier stopt dan ook de vergelijking. Hij wordt geleverd in een metalen koffertje van het soort ‘valiesje-waarin-geld-vervoerd-wordt-in-de-films’. Meteen zocht ik de handboeien om het koffertje aan mijn pols vast te maken, maar die zijn er niet bijgeleverd. Dit tot grote spijt van mijn Schatje die er dol op is om zich te laten vastbinden met handboeien. Pech, ik zal deze test dus alleen moeten doen. De microfoon heeft een groot membraan en een buis binnenin, met de bijhorende voeding die tevens ook de mogelijkheid biedt om de richtingsgevoeligheid te selecteren. Alle configuraties zijn mogelijk, gaande van omni naar ‘figure of eight’ via cardio, hyper cardio en infra cardio. Er wordt ook een kabel van zo’n tien meter lengte standaard meegeleverd om de microfoon met de voeding te verbinden, samen met een ‘shock mount’ en een windkapje. Op de microfoon vinden we twee schakelaartjes: één voor de hoogdoorlaatfilter en één voor de -10dB pad om bronnen te kunnen opnemen die een grote amplitude genereren. Bij de grote afwezigen rekenen we de handleiding: niets, noppes, nada! Maar mits goed zoeken vond ik toch een handleiding waarin uitleg staat over... het koffertje. De vertaling was nogal onnauwkeurig, zo van ‘Richtlijnen om te regelen van het geheime code slot’, dit op een soort post it maar dan zonder de lijm. Om het met de woorden van Cyrano de Bergerac te zeggen: ‘een beetje kort mijn jonge man!’.
GEBRUIK
We beginnen met de CM-1 met klein membraan. Daarnet had ik het over twee capsules met cardio en omni directionaliteit die standaard meegeleverd worden. Dit is uiteraard een troef, maar dan moet je eerst te weten komen welke capsule je vast hebt. Zonder handleiding kon ik echter niet anders dan testen en luisteren. Gelukkig had ik twee exemplaren ter beschikking zodat de test eenvoudig werd. Ongeacht de gekozen richtingsgevoeligheid moet je natuurlijk eerste de fantoomvoeding aanschakelen.
Bij de TM-47 is alles veel duidelijker. Het cijfer 47 draagt, in de wereld van microfoons, een hele geschiedenis met zich mee, maar daar komen we straks op terug. Eerst moeten we de micro op de voeding aansluiten door middel van de speciale meegeleverde kabel. Dan kun je de voeding aanzetten en de microfoon wat laten opwarmen. Met de acht standen schakelaar kun je de richtingsgevoeligheid kiezen. Het feit dat je deze vanop afstand kunt regelen is uiteraard een voordeel. De voeding (of zal ik zeggen ‘afstandsbediening’) ziet er erg robuust uit. De schakelaartjes op de microfoon daarentegen zien er wat kwetsbaar uit. Toch hebben ze steeds hun taak perfect vervuld, zonder falen. Het probleem is dus eerder gevoelsmatig. Niets om je zorgen over te maken dus. De elastische ophanging is goed ontworpen en doet zelfs denken aan die van veel duurder materiaal, maar de vlindermoer waarmee je de klem op een microstatief moet vast zetten is wel lastig om aan te spannen. Je zou bijna een tang nodig hebben om er in te slagen, want anders zou de klem door het gewicht van de microfoon niet recht blijven. ‘t Is nogal vervelend wanneer je microfoon middenin een opnamesessie naar beneden zakt.
KLANK
Laat het ons meteen over de essentie hebben: de klank. Ik ben begonnen met het potloodvormig model, de CM-1. Ik zal niet rond de pot draaien: hij wist me absoluut te bekoren. Gezien de instapdrempel van deze reeks, verwachtte ik geen schitterende resultaten... maar ik moest mijn mening al snel herzien. Laat ons echter eerst beginnen met het negatieve: beide microfoons gaven niet hetzelfde uitgangsniveau. Er was bijna twee dB verschil. Dit is geen drama, maar indien we met high end materiaal te maken zouden hebben, dan zou ik dat onaanvaardbaar gevonden hebben. Hier blijf ik echter tolerant, je zult straks wel snappen waarom. Het zal dus volstaan om het ingangsniveau op de voorversterker bij te regelen om dit probleem te compenseren. Ik heb eerst wat kleine percussie opgenomen, en dan akoestische gitaar. Met de omni capsule hield ik erg van de natuurlijke klank (deze richtingskarakteristiek is daar ideaal voor), maar ook met de cardio capsule was de klank nauwkeurig en aangenaam. Er was een dipje in het laag mid, maar dit stoort in feite niet, in die zin dat het vaak daar is dat we wat gaan wegfilteren met de EQ. Verder had de klank een klein ‘kantje’ waardoor je meer presence krijgt zonder dat je teveel vooruit moet gaan mixen. Het wisselen van capsule gaat snel en zonder problemen.
Bij de TM-47 met z’n buis binnenin, verwijst het cijfer 47 vermoedelijk naar een legendarische microfoon van Duitse makelij die deel uitmaakt van het allerbeste dat de audioindustrie ooit gemaakt heeft. Ok, ik kan er maar beter meteen bij vertellen dat hier de vergelijking eindigt. Toch is de klank echt verrassend, vooral wanneer je rekening houdt met de prijs. Geen ruis, een heldere en gedetailleerde klank, en ook hier een dipje in het laag mid waardoor de opname meteen al goed klinkt zonder equalizing. Hij klinkt helemaal niet agressief, met een presence die niet te hevig is, waardoor men een stem die opgenomen is met de TM-47 makkelijk in de mix kan plaatsen. Dat je kan kiezen tussen acht verschillende configuraties qua richtingsgevoeligheid is een grote troef. Uiteraard heb ik voornamelijk stemmen opgenomen, maar toch ook akoestische en elektrische gitaren, en eveneens de omgeving bij drumopnames. Telkens opnieuw was het resultaat meer dan correct. We hebben hier dus duidelijk te maken met een polyvalente studiomicrofoon, waar we vaak naar zullen teruggrijpen. Voor een home-studio is dit ideaal: twee CM-1’s en één TM-47 plus enkele dynamische microfoons en de liefhebber heeft voldoende om jaren opnameplezier te beleven. Bovendien hoeft hij zich niet te ruïneren. Maar dat bekijken we in het volgende hoofdstuk, en voor één keer werd het beste bewaard voor op het laatste. Zit je neer?
BUDGET
Allez, ik geef al meteen de prijs van de CM-1: 54 euro (bruto advies, exclusief btw). Je hebt het goed gelezen: een microfoon, twee capsules, een klem en een windkapje, allemaal voor deze prijs. Je kunt er dus meteen twee of drie nemen zonder je pijn te doen. En we gaan verder met het goede nieuws want de TM-47 wordt verkocht voor 289 euro (bruto advies, exclusief btw). Ongelooflijk! Er zijn merken waarbij je voor deze prijs niet eens de shock mount krijgt. Hier is die niet enkel meegeleverd, je krijgt ook nog eens een buizenmicrofoon die verschillende richtingskarakteristieken biedt, een voldoende lange kabel, en een koffertje waarbij enkel de handboeien ontbreken. Gezien de prijs kan je er meteen een paar gaan kopen en kiezen tussen normale handboeien of gevoerde handboeien om de polsen te beschermen, kwestie van je Schatje geen (of niet teveel) pijn te doen, ook al roept ze ‘doe me pijn!’ Ongelooflijk wat DAP Audio voor ons kan doen! Denken jullie dat ze weten dat de Schatjes van de MMM redacteurs van handboeien houden? Jij ook? Stuur me dan even een mailtje, we zijn er toch om elkaar te verstaan!
BESLUIT
Ik moet toegeven dat DAP Audio niet het beste merk ter wereld is (voor zover zoiets bestaat). Maar het zal wel niet veel schelen of ze zijn de goedkoopste ter wereld. En vreemd genoeg komen deze microfoons vrij goed uit deze test, voor een ongelooflijk lage prijs. Op zoek naar een goede koop? Loop dan snel naar je favoriete muziekwinkel.
