Het was even paniek toen ik te horen kreeg dat er een Alhambra-gitaar klaarstond om te testen... Een klassieke gitaar is toch iets heel anders om te bespelen dan een elektrische of akoestische gitaar. Ik bedacht een reeks smoesjes om het instrument wat te laten wachten, haalde mijn oude Alphonso, Carcassi en andere klassieke studieboeken weer boven, en blies er het laagje (ok, de dikke laag) stof af. Na een week hard werken stapte ik trots de redactie binnen met mijn opgefriste klassieke kennis (en bijhorende lange vingernagels), om te constateren dat ik er volledig naast zat. Alhambra bouwt blijkbaar ook akoestische gitaren, en de mij aangeboden W3-A CW E5 is hun vlaggeschip.
ALGEMEEN
CONCEPT
Ideeën als deze zijn niet echt bijzonder te noemen. Je neemt een standaard “dreadnought” en je voegt je eigen typische kenmerken toe waarmee je hoopt jezelf te onderscheiden van de rest. Alhambra heeft een eerder beperkt gamma akoestische gitaren, het aanbod klassieke gitaren en flamenco-modellen is veel ruimer.
TOEBEHOREN EN OPTIES
De W3-A CW E5 wordt geleverd zonder enige vorm van toebehoren. Niet dat we veel nodig hebben voor een akoestische gitaar, maar bijvoorbeeld wat informatie of een handleiding over het pickupsysteem zouden mooi geweest zijn. Het doet mij ook wat pijn een mooi (akoestisch) instrument in een kartonnen doos te zien arriveren. Zelfs al had de prijs wat hoger gelegen, een gigbag of case had toch wel gemogen. Bij elke Alhambra gitaar worden standaard straplocks meegeleverd, en dat praktische extraatje zal uiteraard elke gitarist weten te appreciëren.
IMAGO
Alhambra is een naam die de meeste gitaristen wel bekend in de oren zal klinken, zowel bij de elektrische, akoestische als klassieke liefhebbers. De algemene weerklank van de naam zit dus wel snor. Maar voor mij was het dus een beetje een verrassing een akoestische gitaar aangeboden te krijgen, aangezien ik aanvankelijk dacht dat Alhambra enkel klassieke modellen produceerde. Toch is dit voor Alhambra geen nieuwigheid, want een collega-tester wist mij te vertellen dat hij meer dan 15 jaar geleden ook al een akoestische gitaar van Alhambra in handen kreeg voor een bespreking... En ook hij verwachtte toen een klassiek model. Ik ben al blij dat ik niet de enige ben!
AFWERKING
De eerste kennismaking met de gitaar is duidelijk positief. Geen knopen of onzuiverheden in het hout, en alle hardware lijkt stevig op z’n plaats te zitten. Gaan we echt muggenziften dan kan ik nog wat kritiek geven op het feit dat een strookje lak aan de zijkant van de toets een beetje wit is uitgeslagen. Aangezien ik dit nergens anders op de rest van de gitaar kan ontdekken veronderstel ik dat het hier wel om een schoonheidsfoutje zal gaan dat eigen is aan dit exemplaar.
BOUW
Kop/Hals
De kop en de hals van de gitaar bestaan uit één massief stuk hout, maar de houtsoort is minder voor de hand liggend. Het gaat hier om een hals van “Utile” die verstevigd werd met een truss rod. De gestroomlijnde stemkop heeft een zwarte laklaag meegekregen, en een mooi ingelegd Alhambra-logo van parelmoer. Voor de achterkant van de hals heeft men gekozen voor een gloss-finish, en niet de meer gebruikelijke satijnen laklaag.
Toets
Een ebony toets geeft steeds wat extra aan een instrument, en de mensen bij Alhambra staan mij blijkbaar bij in deze redenering. We krijgen een mooi gelijk stuk hout onder onze vingers geschoven, en ook het fretwerk is van goede kwaliteit.
Body
De houtcombinatie voor de body is een beproefde formule: de achter- en zijkanten van de gitaar bestaan uit massief Indian Rosewood. Zoals steeds bij rosewood is de olie-achtige, diepe bruine kleur een lust voor het oog. Voor de top kan je kiezen tussen German Spruce of Red Cedar. Wat je keuze ook moge zijn, de top krijgt eveneens een massief stuk hout. De tekening van het bovenblad is veel minder opvallend, en dat is normaal voor deze prijsklasse. Sterk getekende stukken worden in het algemeen opzij gehouden voor (veel) duurdere modellen. Een zeer klassevolle toets is de maple binding die voor de gitaar wordt gebruikt, en dankzij de doorzichtige slagplaat kan je naar hartelust spelen zonder het hout te beschadigen.
HARDWARE & ELEKTRONICA
Stemmechanieken
De stemmechanieken dragen een duidelijke “Alhambra”-stempel. Niet dat dit slecht zou zijn voor de kwaliteit: de mechanieken leveren een zeer aangename weerstand, en je gitaar staat in geen tijd perfect gestemd. Bijstemmen was niet veel nodig, zelfs niet tijdens de afwisselend zeer warme en zeer vochtige dagen die de zomer ons al dusver heeft gebracht.
Brug
De brug is een mooi stukje werk. Er zijn 2 verschillende kammen aanwezig: een voor de bassnaren, en een aparte kam voor de twee hoogste (en twee enige kale) snaren. Zodoende is een betere intonatie mogelijk, én heb je de mogelijkheid de actie voor de topsnaren iets fijner af te stellen dan anders. Ook heeft men gekozen voor een besnaringssysteem zonder brugpinnetjes, wat ik persoonlijk een zeer sterk punt vind. Je steekt de snaren gewoon door de brug, zoals je ook doet bij sommige telecaster-types. Qua design profiteert de brug, net als de rest van de gitaar, van een zeer sober en bescheiden ontwerp.
SPEELCOMFORT
Ergonomie
Aangezien het hier om een zeer “normaal” ontwerp gaat, hoeven we aan dit onderdeel niet te veel tijd te verliezen: het evenwicht en de balans van de gitaar zijn zoals je mag verwachten van eender welke andere (goede) akoestische gitaar.
Actie
En ook hier krijgen we de standaard aanpak bij akoestische gitaren: bij levering is de kam nog volledig onaangeroerd. Aan jou (of de bevoegde technicus) om deze bij te vijlen tot je de voor jou geschikte actie hebt verkregen. Wat ik wel kon ondervinden is dat de gevoelsmatige spanning op de snaren bij de W-3 iets hoger dan bij de meeste andere instrumenten. De snaren blijven stug op hun plaats zitten, zelfs bij zeer hevig akkoordenwerk. Je kan stevig doorspelen op alle vlakken. Heb je dit liever niet, dan zal je misschien een lichter setje snaren dan gewoonlijk moeten gebruiken.
KLANKKWALITEIT
Kleur
Van bij het eerste akkoordje valt op dat de gitaar mooi in balans is. De middentonen zijn misschien net dat ietsje minder aanwezig dan de rest, maar de bas in combinatie met het sprankelend hoog geeft een breed, zangerig klankbeeld. Zowel akkoordjes, tokkelpatronen als volledige arrangementen klonken mooi rond op de W3-A CW E5, en de boventonen bloeien mooi open in het hoog.
Maar deze gitaar is ook voorzien van een pickupsysteem, en dat is niet van het minste. De Fishman Premium is een uitgebreid systeem met een piezo-elementen, een condensator-microfoon en uitgebreide eq-mogelijkheden. Het is dan ook geen verrassing dat de klanken die de Fishman voortbrengt ook van zeer goede kwaliteit zijn. De mogelijkheden zijn zeer groot, en je kan een massa verschillende klankbeelden tevoorschijn toveren via de eq-sliders. De settings met condensator-microfoon bleken redelijk feedback-gevoelig, waarschijnlijk omdat de microfoon op een zogehete “gooseneck” zit, en midden in het klankgat prijkt (en dus alle soorten bijgeluiden rechtstreeks opneemt). Ik heb ook bij andere gitaren dit probleem reeds ondervonden, maar de oplossingen zijn simpel en zeer doeltreffend. Meestal volstaat het om de gooseneck zodanig te buigen dat de microfoon in de klankkast terecht komt. Indien je echter niet aan dit soort werk begint, kan je ook steeds een gewone feedbackbuster in het klankgat plaatsen om de microfoon wat af te schermen. Makkelijk zat! De gitaar wordt trouwens standaard geleverd met een feedback buster van Alhambra.
Het enige puntje van kritiek dat ik kan geven op het pickupsysteem is de plaatsing ervan. Normaal gezien zou het pickup systeem in de onderkant van de “schouder” van de gitaar zitten, maar bij Alhambra kiest men ervoor het controlepaneel aan te brengen op de bovenkant van de heup van de gitaar. Aanvankelijk dacht ik dat dit niet zo veel gevolgen zou hebben, maar van zodra je begint te spelen en snel even iets wil aanpassen (volume, eq, etc. ...) merk je dat deze plaatsing toch niet echt ideaal is. De bereikbaarheid is wat minder, en wanneer je met een vest/trui/hemd/poncho/cape (schrappen wat niet past) speelt, zit het pickupsysteem dikwijls verborgen onder je kledingsstuk. Normaal gezien schakel je niet constant tijdens het spelen, maar in geval van nood zal je waarschijnlijk wel even vloeken. De “normale” manier had ik meer kunnen appreciëren...
Respons
Op een akoestisch instrument moet je steeds werken voor je resultaat, en dat is hier niet anders. Het pickupsysteem geeft je resultaten gelukkig zeer mooi weer. Piezo-systemen hebben dikwijls de neiging om alles nogal hard en direct te doen klinken, maar dat valt bij de Premium zeer goed mee. Vooral in combinatie met de microfoon kan je zeer mooie klanken verkrijgen.
BUDGET
De W3-A CW E5 kan de jouwe zijn voor de som van 1.723 euro (bruto adviesprijs incl. BTW). Voor deze prijs krijg je een goed gebouwde gitaar, die voor het grootste deel profiteert van volledig massieve stukken hout. Kijk maar naar bepaalde grote namen bij de concurrentie, en naar het prijskaartje dat aan deze eigenschap vasthangt. Je zal gauw merken dat Alhambra zeker geen dure vogel is. De bespeelbaarheid is dik in orde, en de extra snufjes aan de gitaar laten duidelijk zien dat men bij Alhambra wel iets van gitaarbouwen afweet. Het eindproduct is natuurlijk de klank, en die is meer dan in orde, zowel akoestisch als versterkt.
CONCLUSIE
Het komt mij wat vreemd over dat Alhambra nog geen grotere reputatie heeft opgebouwd qua akoestische gitaren, want de prestatie die het bedrijf hier neerzet mag zeker gezien worden. Het enige waar ik een beetje over struikelde was de plaatsing van het controlepaneel voor de pickup. Maar daar tegenover staan dan enkele leuke extra’s zoals die slim uitgedachte brug met z’n dubbele kam en pin-vrij besnaringssysteem. Ben je op zoek naar een goede akoestische gitaar, maar heb je het gevoel dat je elders net iets teveel betaalt voor de naam van het merk, bekijk dan zeker de Alhambra-reeks eens.
|
