Meet Music Magazine review: Mindprint T.R.I.O. USB
Mindprint T.R.I.O. USB
[ Auteur: Roger Roland ] [ Editie: Nr.210 - Juni 2006 ]
Recording is changing. Audio werkplekken moeten met hun tijd meeëvoluren. Computers nemen de plaats in van mengtafels en recorders, evenals effect racks processoren van alle slag. We winnen aan ruimte, en soms aan kwaliteit. Maar we moeten toch toegeven dat we niet alles met een computer kunnen doen. Een apparaat of een tafel met “echte” knoppen bieden meestal meer comfort dan een muis. Mindprint stelt ons z’n nieuwste voor: de T.R.I.O.
VOORSTELLING
De eerste woorden heb ik zowat overgenomen uit de productvoorstelling van de handleiding. De filosofie achter de T.R.I.O. is eenvoudig: iedereen, zelfs wie niet echt ervaren is in audio of informatica, de kans geven om dit apparaat op een computer aan te sluiten en makkelijk op te nemen, of dat nu een microfoon of een instrument is. Je beschikt over een preamp, een equalizer en een compressor (dus een channel strip), plus een analoge/digitale en digitale/analoge convertor. Dit alles zit netjes opgeborgen in een box met bescheiden afmetingen en wordt aangeboden voor een redelijke prijs. Op papier een verleidelijk idee, maar hoe zit het in werkelijkheid?
BESCHRIJVING
Laten we beginnen met de afmetingen: 26x19,5x6,6 cm en een gewicht van 1550 gram. Zoals je op de foto’s ziet is de look geslaagd, met het Mindprint logo logischerwijze in het midden (dat zowat de helft van het oppervlak beslaat). Geslaagde look dus, maar dat is uiteraard slechts mijn eigen mening! Links lezen we “input” en rechts “output”, dat noemen we nog eens duidelijk! Ondanks de bescheiden afmetingen ontbreekt geen enkel potmetertje, schakelaartje of knopje: zo’n dertigtal, zonder de centrale ledmeter en verschillende leds te vergeten. Er valt zoveel over te vertellen dat ik niet goed weet waar te beginnen. Om logisch te blijven misschien toch maar bij het input gedeelte? Van boven naar onder, en dus op de linkerkant vinden we twee schakelaars: een fantoomvoeding en een high pass filter die hier met “Low cut” wordt aangeduid, wat voor elke sterveling veel duidelijker zal zijn . Daarna komt de gain, gevolgd door de twee equalizers: één voor het laag op 100 Hz en een andere voor de hoge tonen op 7,5 kHz, wat toch een beetje een ongewone frequentie is. De twee eq’s zijn van het Shelving type. Aha! Een “Fat” knop. Dat moet iets zijn om anorexieuze zangeressen wat aan te dikken. Maar neen... Het is gewoon de enige regeling voor de compressor, gevolgd door een “Rec vol” knop (opname-niveau). Hoewel het een draaipotmeter betreft, kan je hem toch aansturen via een mixerfader. Op het tweede rijtje zien we het eq gedeelte en het volume. Terwijl het eerste rijtje met “Micro/instrument” werd aangeduid, werd het tweede rijtje “Lijn” genoemd. De T.R.I.O. beschikt dus over twee onafhankelijke ingangen, maar daar praten we straks over. We voegen er nog aan toe dat de twee voorzien zijn van een individuele “Mute” die de corresponderende ingang dus zal afsnijden. Het centrale gedeelte werd voorzien van een talkback microfoon met volumeregeling en een mooi ledmetertje dat je aan de outs of de ins kan toewijzen. Het rechter output gedeelte heeft twee volumeregelaars meegekregen (headphones A en headphones B), keuze voor de monitors out (drie mogelijkheden), een “mono” knop en een “Dim” knop (ofwel een krachtige volume verzwakker). We eindigen met een volumeknop en de twee schakelaars: “monitor on” en “Daw on” (DAW = Digital Audio Workstation). Ik zou bijna vergeten te vermelden dat in het midden onderaan, onder “zero latency monitor” drie draaipotmeters werden geplaatst. Bij de eerste staat “mic/instr”, bij de tweede “line” en bij de laatste “aux”. De kenners zullen wel al begrepen hebben waarover het gaat, de anderen hebben recht op wat uitleg in de volgende paragraaf. Ik kijk achteraan op het apparaat, en daar blijken de aansluitingen overvloedig voorzien te zijn, in XLR voor de microfoon, in jack (9 aansluitingen) of in RCA (cinch) waarvan er 12 aansluitingen zijn. Niet slecht....
GEBRUIK
Ik had nog niet vermeld dat er twee uitvoeringen bestaan van de Mindprint T.R.I.O. Het verschil bestaat erin dat de main input van de rode uitvoering in S/PDIF is, terwijl het grijze model over een USB aansluiting beschikt. Het is deze laatste versie dat ik mocht testen. Erg opvallend is dat elke knop slechts één functie heeft, en niet twee. Je hoeft dus nooit een knop ingedrukt te houden terwijl je vier keer op de andere moet drukken in combinatie met een toverspreuk die enkel de volledig ingewijden kunnen uitspreken. Ok, ik overdrijf, maar bepaalde ontwerpers stellen soms van die onmogelijke dingen voor... Maar hier niks van dat: de T.R.I.O is eenvoudig, intuitief en 100 % ergonomisch. Een installatie CD-rom voor PC en Mac wordt meegeleverd. De aansluiting gebeurt vervolgens zonder problemen via een meegeleverde USB kabel. Denk maar eens aan hoe het er een aantal jaar geleden aan toeging, toen we ons veel te dikwijls in het haar krabten enkel om een geluidskaart te installeren. Op de achterkant onderscheiden we makkelijk de inputs van de outputs, of dat nu in lijn of in microfoon is. Via een aux kan je er een extern effect op aansluiten. Je beschikt zelf over een insert mogelijkheid. Het lijkt wel alsof alles is voorzien.
De Mindprint T.R.I.O. laat zich makkelijk hanteren. De drietalige handleiding (Duits, Engels, Frans) is zeer goed geschreven en zelfs een beginner zal het allemaal makkelijk begrijpen. Moet ik nog zeggen dat ik “papieren” handleidingen erg kan apprecieren en dat voor mij een goeie handleiding iets essentieels is. Opnemen of beluisteren wat je al hebt opgenomen stelt ook geen problemen. De “Zero Latency Monitor” is conform aan wat we verwachten: perfect. De compressor wordt bediend met een enkele knop en dat is mooi meegenomen voor wie niet zo goed weet hoe de gebruikelijke parameters in te stellen. Hier hebben we te maken met een “auto gain” en de attack en release worden ook op dezelfde automatische manier geregeld. Een led toont je de status: groen = geen compressie, oranje= normale compressie en rood = zware compressie. Je zal natuurlijk ook je oren moeten gebruiken om een ideale compressie te verkrijgen.
KLANKKWALITEIT
Qua klank geniet Mindprint een nogal goeie reputatie. Ik laat je niet langer op je honger zitten: de T.R.I.O. doet het merk geen oneer aan. We werken hier in 24 bit, met een maximum sampling rate ven 96 kHz. De microfoon preamp geeft een duidelijk klank, zonder een greintje agressiviteit. Helder is de beste term om het resultaat te beschrijven. De equalizers zijn beperkt, maar je kan er wel de grootste flaters mee wegwerken. Ik zou een (semi)parametrische eq voor de mids op prijs hebben gesteld, in plaats van de drie mogelijke speakers (niet echt noodzakelijk aangezien de gebruiker in de beoogde doelgroep meestal over slechts één paar monitors zal beschikken) maar goed, overaanbod kan nooit kwaad, en wie over een sub beschikt kan het volume ervan apart regelen, voor zover hij daar nood aan heeft. De high pass filter komt tussen op 80 Hz, dus eerder klassiek. De compressor is relatief transparant in het begin, om vervolgens wat warmer te worden (vandaar de term “fat”?), maar als je hem tot z’n grenzen laat gaan vermindert de klank... dus geen enkele reden om tot het uiterste te comprimeren (dat is trouwens over het algemeen zo). De EQ’s zijn van het type “Chebyshev” en hebben een “vintage” bijklank. Hieronder verstaan we “warm”, en de constructeur raadt aan om eerder te filteren dan te boosten, maar dit geldt eigenlijk voor zowat alle EQ’s.
BUDGET
Na het bovenstaande te hebben gelezen verwacht je wellicht een eerder pijnlijk hoofdstuk? Daar is niks van aan, you lucky bastards! De T.R.I.O. van Mindprint is van jou voor 431 euro excl. BTW, ongeacht of je voor de USB- of S/P-DIF versie kiest. De koper krijgt bovendien een versie van Cubase LE meegeleverd, kwestie van onmiddellijk aan de slag te kunnen. Wat is het leven toch mooi, niet waar?
CONCLUSIE
Een interface waar we niks op aan te merken hebben, goed uitgedachte en bruikbare functies, dit alles voorzien van klankkarakteristieken van een uitstekend niveau. En dat voor een prijs die toch redelijk blijft, al is die ook niet belachelijk. Goed, mooi, en bereikbaar...
