Als uittester van nieuwe instrumenten heb je zo je verlanglijstje... Je kan dan contact opnemen met de verdeler of je kan gewoon het lot laten meespelen. Eerder toevallig was ik overlaatst op een avond vakliteratuur aan het doornemen en mijn oog viel op een Warwick basgitaar. En is het nu toeval of niet, maar toen ik de volgende dag op kantoor kwam, lag er een beauty van een Warwick op mij te wachten. Dromen zijn geen bedrog. Alleen nu even uittesten of dit ook een droom van een test wordt...
ALGEMEEN
 Zij die regelmatig testverslagen lezen in Meet Music weten dat er een soort geijkte testvolgorde is die de redacteurs zo correct mogelijk proberen op te volgen. Zulks verhoogt de objectiviteit bij de beoordeling en dat is in het grootste belang van de lezers. Steeds dezelfde procedure uitvoeren bij het uittesten van materiaal maakt dat je een zekere routine krijgt en dat je elk instrument werkelijk op alle onderdelen controleert. En dan bestaan er toch nog verassingen. Neem nu deze Warwick Thumb BO 4. Ik verklaar me nader.
Deze bas zit in een mooie hoes verborgen, van het merk Rockbag (geaffilieerd met Warwick), Premium Line. En als je zo’n “bag” vastpakt dan weet je of voel je het al meteen. Er zit extra dons in, je bas is goed beschermd. Op het eerste gezicht zie je geen schouderriemen, maar dan merk je dat deze netjes opgeborgen zitten in het rugcompartiment. Als je ze niet gebruikt, moeten ze ook niet in de weg hangen! En dan op de voorkant. Ter hoogte van de kop een kleine opbergzak (voor bijvoorbeeld een stemtoestel of iets van die grootte) en onderaan een grotere zak iets groter dan een A4 formaat. Even kijken en dan... de verrassing. Na bijna twee jaar robotportretten invullen kan ik eindelijk iets nuttigs schrijven over de handleiding. Maar dat is zelfs te weinig eer voor Warwick. Er zit een -User Kit- in: met een potje beienwas (voor onderhoud van de finish), een extra setje Roundwound Warwick snaren (.045, .065, .085, .105), gereedschap voor je Trussrod, een authenticiteitsbewijs, een garantiekaart die een jaar geldig blijft en dan nog een 112 bladzijden tellende bashandleiding, in verschillende talen. Hierin vind je informatie over de verschillende materialen, het gebruikte hout, de pick-ups en de elektronica, maar ook over het afstellen van je bas (truss rod, Just-a-Nut II, de brug, de elementen en de het bijregelen van de intonatie) en over het onderhoud van de body.
Het blijkt hier echter om een beperkte uitgave van de Thumb Bolt-On te gaan, waarvan er maar 150 gemaakt zijn. Of men nu bij elke aflevering van een Warwick zoveel zorg draagt, weet ik niet echt, maar alles laat uitschijnen dat dat wel zo is. In ieder geval, voor mij was dit het bewijs dat het inderdaad ook anders kan! Gevolg: vanaf nu heeft Warwick bij mij nog een steviger reputatie. Je moet het maar kunnen afdwingen.
BOUW
 Waarom die speciale editie? Wel, het is namelijk van 1985 geleden dat Hans-Peter Wilfer, zoon van de Framus-stichter, met de oorspronkelijke Thumb op de markt kwam. Dus een “ongeveer” 15 jaren oud model. En dat moet gevierd worden. Ik kreeg nummer 23/150, en je vindt op de achterzijde van de kop dan ook twee speciale items die naar dit heuglijke feit verwijzen: een speciaal plaatje met het reeksnummer en de handtekening van onze Hans-Peter Wilfer.
Wie natuurlijk “Limited Edition” zegt, zoekt de beste materialen uit. En dat heeft de grondlegger en huidig president dus ook gedaan: hij ging persoonlijk op zoek naar een lot uitgelezen Pommele Bubinga en andere houtsoorten en vervolgens ging een speciaal team van meesterbouwers aan de slag: ze zaagden, ze vormden, ze zochten uit en werkten het instrument eigenhandig af, volledig volgens de Warwick traditie. De body bestaat uit een bovenblad uit Pommele Bubinga, de rug is vervaardigd uit Ovangkol en tussen beide ligt een laag Maple Veneer of fineer. Voor de toets werd ebbenhout gekozen, en wat voor! Geen enkel naadje, een mooi doorlopende toets, net geschilderd. Weet je, sunburst en alle andere finishes mogen er natuurlijk zijn, maar er gaat toch niets boven zo’n mooi stuk hout. Puur natuur, no fake, als je begrijpt wat ik bedoel.
Traditioneel is de hardware van de Thumb BO volledig zwart en dat geeft deze bas zo’n mooie egale look. En natuurlijk heb je ook die typische features zoals de 24 “Bell Brass” frets, vervaardigd uit een speciale legering van zilver en brons, net zoals voor de kerkklokken en dan weet je meteen dat dit zeer resistent materiaal is. En, dankzij de handleiding, krijg je in dat verband een reuzentip: koper gaat er na een tijdje mat uitzien, gebruik dan wat staalwol en vet en alles ziet er weer gloednieuw uit. De nut of kam, vlak onder de kop bij het begin van hals, is bij deze bas een Wilferite Just-A-Nut II, die volledig kan bijgeregeld worden. Gewoon de twee “Allen” schroeven afstellen (met de klok mee komt de nut hoger te liggen) en, in tegenstelling tot het oudere Just-A-Nut I model, kunnen de snaren gewoon blijven liggen, dus je moet ze er niet extra voor afhalen. En die eenvoud is karakteristiek voor Warwick: de brug is ook gemakkelijk bij te regelen, voor de Truss Rod is er de Easy-Access Truss Rod Plate en zelfs voor de vervanging van de batterij is er een Easy Access Electronics Compartment. Hier geen kruisschroevendraaiers of zo, gewoon even met de nagel onder de plaat peuteren en “het doosje zal wel opengaan...”. Een batterijtje betekent natuurlijk actieve elektronica: je hebt een Push/Pull volume controle, een pan-controle van de elementen en een tooncontrole. De beide elementen zijn MEC ACT JJ4’s, actieve soapbars dus.
BESPEELBAARHEID
 Wat me meteen opviel is het effect van zo’n kleine body. Niet voor wat betreft het evenwicht van de basgitaar: zowel staand als zittend blijft ze goed in balans. Maar de eerste frets leken me wat “ver” weg, de hals leek langer dan dat ie in werkelijk is. Anderzijds vond ik dat de afstand tussen de frets onderling, bij het snel doorspelen van stijgende toonladders juist klein was, ze leken mekaar “zeer dicht” op te volgen. Maar na een tijdje went zoiets wel. En een laatste opmerking is de stand van de pickups. Ook hier speelde volgens mij de kleinere body een rol. Ik gebruik de pickup die het dichtst bij de hals ligt nogal vaak als steunpunt voor mijn linkerhand, en dat lukte niet meteen. Ik legde mijn linkerduim steeds te ver. Maar dat zijn eigenlijk allemaal feiten die aan je hersenen te wijten zijn en dus een gevolg zijn van een geconditioneerde reflex. Een bevriend studiogitarist die nog bij Clouseau speelde (om geen namen te noemen) vertelde me onlangs hoe zijn vingertoppen, na het bespelen van een andere gitaar, na enkele uren duidelijke (bloed?)sporen vertoonden. Gewoon omdat we onze houding niet zo maar kunnen aanpassen. Het schijnt zo’n drie weken te duren vooraleer onze hersenen de nieuwe, juiste signalen doorsturen. En spijtig genoeg kan ik deze bas geen drie weken uittesten...
Voor de rest speelt deze bas even lekker als ze eruit ziet. De hals is niet te dik, niet te dun, de frets glinsteren misschien iets te fel (grapje: ik ben het alleen niet gewoon zo’n blinkende frets te aanschouwen) en, daarnet had ik het al over het kleine body, je kan gemakkelijk aan alle frets aan.
KLANK
De klank is zoals de slogan het zegt: “The Sound of Wood”. Ook tijdens het spelen wordt je gewaar dat Warwick alleen met het beste materiaal werkt. Een stevige klank, goed doorklinkend en geschikt voor alle stijlen. En dit wordt natuurlijk mee bepaald door de uitstekende elementen. Ik vond dat deze heel snel de klank volgden en misschien zal iemand die teveel gewoon is om met minder goede elementen te spelen, wel eens problemen krijgen met een “te veel voor de tijd” feel. Je zal dat moeten anticiperen door iets meer achteruit te spelen. Zeker bij ballads. Maar voor funk en snelle passages: je speelt wellicht sneller dan je schaduw! Ook de toonregeling werkt optimaal, dus met voldoende verschillende timbres tot gevolg.
BUDGET
Het betreft hier een jubileummodel, enig in zijn soort en daar betaal je natuurlijk voor. Maar voor echte collectors is 80.500BEF of 4.395NFl zeker niet teveel. En eigenlijk komt deze prijs al volledig overeen met de kwaliteit. En je bent meteen de fiere eigenaar van een recent collector’s item, eigenlijk een “contradictio in termis”!
BESLUIT
Een juweeltje. Op alle gebied: klantvriendelijk (Tool-kit), een zeer esthetische afwerking, topmateriaal en een schitterende klank. Samengevat: klant- en klankvriendelijk. Eigenlijk zou de manier waarop Warwick bassisten benadert standaardprocedure moeten zijn. Gelukkig steekt Warwick zijn nek uit en zullen de andere producenten wel moeten volgen.
PRO & CONTRA
| PRO | CONTRA | | zeer verzorgde afwerkingeen uniek model aan een zeer betaalbare prijs | geen |
SPECIFICATIES
| Top: Pommele BubingaBack: Ovangkol (Maple Veneer between top and back)Fingerboard: EbonyFinish: Oil finishHardware: BlackPickups: MEC ACT JJ4Electronics: 2-way active electronicMachine Heads: Warwick Bass Machine HeadsPrice: 80.500 BEF or 4.395 NGLImporteur: Voerman AmersfoortWebsite: www.warwick.de |
|
