Als ik de naam Portastudioâ noem, weten jullie allemaal waar ik het over heb. Enkel als je de laatste 20 jaar op Mars bent verbleven, kan je niet ontkennen dat Tascam de geniale uitvinder van het concept “home studio” is. De naam “Portastudioâ” is overigens zo populair geworden dat ze synoniem is geworden voor een meersporen recorder met ingebouwde mengtafel, bestemd voor de home studio. In het begin, in 1979 om exact te zijn, beschikte men over 4 sporen op een standaard audio-cassette die dubbel zo hard draaide als de gebruikelijke snelheid. Dit maakt er ons niet jonger op. Het concept is verbeterd, soms misbruikt; maar hoe staat het er zo’n 25 jaar later mee? De nieuwe Tascam 2488 ontdekken, het is op zoek gaan naar hoe de uitvinders van de Portastudioâ hun product hebben laten evolueren.

Presentatie

Hier een hoofdstuk dat wel eens belangrijk kan zijn. De 2488 heeft een indrukwekkende reeks knoppen en schakelaars. Bijna 130 voor het controlevlak. Deze heeft een zilveren kleur, met een klein monochroom groen scherm. De afmetingen zijn 54,5 cm op 33,5 cm en 14,5 cm hoogte. Het gewicht is 8 kilo. De toestel telt 20 faders van 45 mm. : 12 mono, 6 stereo, 1 die “TG” genoemd wordt (daar komen we nog op terug), en een master stereo fader. Op elke fader zijn drie schakelaars gemonteerd die oplichten als ze ingeschakeld worden. De eerste licht op in een oranje kleur en heet solo/mute. Een druk zorgt ervoor dat het spoor afgesneden wordt, maar als je een andere schakelaar (de solo), die je rechts van de faders vindt, ingedrukt houdt, zal het spoor op solo gezet worden. Ingenieus! Veel schakelaars zien daardoor hun functie verdubbeld worden, door ze alleen in te drukken, of in combinatie met de ‘shift-toets’. Vervolgens een knop die ‘select’ genoemd wordt, die zoals zijn naam aangeeft dient om het spoor waarop je wil werken te selecteren. Deze knop licht groen op. Daaronder, de derde schakelaar, ‘Rec’ genoemd, van ‘record’, of ‘opnemen’. Deze licht logischerwijze rood op. Hij knippert wanneer je het spoor instelt, en blijft branden als je opneemt. Helemaal bovenaan links vind je de 8 gain potentiometers, genummerd van A tot H. Een globale phantom power op de vier eerste ingangen wordt ingeschakeld door middel van een kleine schakelaar die dicht bij de gain-knoppen geplaatst is. De letters A tot H staan op 8 schakelaars die groen oplichten. Deze sectie wordt ‘source’ genoemd en dient om je ingangen aan de opnamesporen toe te wijzen. Dit gaat zeer intuitief : je kiest je bron (micro-ingang A bvb.) en terwijl je de ‘source’ knop ingedrukt houdt duw je op de ‘select’ knop van het spoor waarop je wil opnemen. Eenvoudig, evident en intuitief. Veel functies wijzen zelf uit hoe ze gebruikt moeten worden. Maar laat ons verdergaan met de beschrijving. Bovenaan rechts vind je de controles voor de monitoring en de schakelaar om de 2488 af te zetten. Want, doordat hij een harde schijf bevat, moet je een procedure doorlopen voor je het apparaat afzet. Lager vinden we de jogwheel, net als 4 cursors die toelaten om op het scherm geplaatst te worden. Links, rechts, hoog en laag. Nog lager een serie functies voor de weergave en de locator, net als een ‘tap tempo’, en om te eindigen, onder rechts, de gebruikelijke knoppen van een recorder : REW, FFW, Stop, Play en Record. Dit behoeft geen commentaar. Aan de voorzijde vind je links de ingang voor een hoofdtelefoon,in het midden een CD reader/writer (CD Rewrite inbegrepen). Rechts, ten slotte, een Jack fiche voor gitaar of bas, een voor een punch in/punch out-pedaal, en een voor een expressiepedaal. Deze recorder heeft trouwens ook een klankgenerator die je in Midi kan sturen, vandaar het gebruik van een expressiepedaal. De achterzijde van deze recorder is goed gevuld : je vindt er vier micro- of lijningangen in XLR of Jack (mix aansluitingen) plus vier micro- of lijningangen enkel in Jack, gevolgd door een USB poort. Nog lager merken we een Midi in en -uitgang, een ingang/uitgang SPDIF, een symmetrische stereo-uitgang in Jack voor de controleluidsprekers, verdubbeld in assymetrie op de cinch-aansluitingen, en om te eindigen twee asymmetrische uitgangen in Jack om signaal naar externe effecten te sturen. Uiterst links op de achterzijde, komen we een stroomschakelaar tegen en de IEC aansluitingsfiche. De toestel lijkt robuust en goed bedacht. Het is niet het meest ‘design’ model dat ik al ben tegengekomen, maar het relatief eenvoudig uitzicht helpt om alles te begrijpen.

Als laatste, een sectie dat ‘multi’ genoemd wordt, verzamelt typische gitaareffecten, telkens per twee, zoals distortion+flanger, bijvoorbeeld. De banken zijn goed bevoorraad, en het duurde toch een tijdje om te ontdekken wat allemaal mogelijk was. Er is ook een stemmer geïntegreerd. En een metronoom. Je hebt hier echt het concept van een ‘home-studio’. Je kan natuurlijk ook externe effecten toevoegen, maar dat is niet noodzakelijk, verre van. Ik heb echt de indruk dat Tascam jouw geluk voor ogen hield. De faders zijn niet gemotoriseerd, maar hun positie kan behouden blijven. Dat was een zeer goed keuze. Want dat laat toe om in een lagere prijsklasse te blijven en je de mogelijkheid te bieden je mix-niveau te behouden. De handleiding is zeer duidelijk en goed uitgedacht. Ik heb er enkel naar gekeken op momenten dat ik ‘in panne’ lag met een of andere functie. Hem helemaal lezen laat je toe om te ontdekken wat deze recorder allemaal in huis heeft. Nochtans, ik geef toe dat ik begonnen ben zonder de handleiding te lezen. Er is geen betere mogelijkheid om uit te maken of dit apparaat intuitief is. En ik kan je verzekeren, de 2488 is het.

Een tempo-kaart staat ook op het menu. Je kan natuurlijk metric (signature) en tempo configureren, maar ook van tempo wisselen in de loop van het stuk, indien nodig. Beter nog : een ‘tap tempo’ functie is voorzien, als je de tempo wil vinden van het stuk dat je op gevoel speelt. Op het gebied van de synchronisatie, kan de Tascam werken in master of servant. Als je opgenomen hebt, moet je enkel nog mixen, en daarna de titels nog schrijven. Dit alles met een verbijsterend gemak. De eenvoud, ondanks de complexiteit van de rijkdom van dit apparaat, is toch zeker aanwezig. Mooi werk van Tascam! Ik zou nog stapels andere zaken kunnen toevoegen : de editing, de vele locators die je zonder stoppen kunt noemen en de mogelijkheden van automatische punch in/punch out, of de virtuele sporen. Eigenlijk beschik je over 24 fysieke sporen, maar in werkelijkheid kan elke ‘song’ tot 250 virtuele sporen bevatten (heb je goed gelezen). Het enige probleem, als je over zoveel sporen beschikt, is de juiste te kiezen.