electric guitars




(Het  artikel kan u vinden in Meet Music Magazine editie 268, dat u gratis kan verkrijgen op meer dan 650 plaatsen in de Benelux. Klik hier voor verdeelpunten.)


Vandaag een merk dat ik tot nog toe niet heb besproken, namelijk Samick. Deze specialist op het gebied van budgetgitaren heeft een beetje hetzelfde imago-probleem als Cort (waar we onlangs ook een gitaar van bespraken): iedereen beslist namelijk op voorhand dat het waarschijnlijk wel geen goede gitaren zullen zijn, waardoor het uiteindelijke oordeel natuurlijk ook altijd beïnvloed wordt. Maar misschien zijn er een aantal zaken die u nog niet wist over Samick die deze mening wat kunnen bijsturen!

Algemeen

Concept
De JTR-reeks, waar we twee gitaren uit plukken, is ontstaan als resultaat van een samenwerking tussen Samick en J.T. Riboloff, een gerenommeerde gitaarontwerper met een lange geschiedenis (o.a. de Les Paul Slash is van zijn hand). Men heeft drie versies van elk ontwerp: Roadster, Standard en Elite. Natuurlijk stijgt met elke versie het prijskaartje lichtjes, en wijzigen de specificaties. Vandaag nemen we twee gitaren uit de goedkoopste Roadster-reeks onder de loep, namelijk de Rose Anne (een eigen model) en de Linda (een Les Paulachtig model). Anders dan de namen doen vermoeden zijn dit stevige rockgitaren: een enkele humbucker is al wat je krijgt!
 

Toebehoren/Opties
Bij de goedkoopste gitaren zit alvast geen koffer of draagtas, deze moet je apart aankopen. De standaard zaken zijn verder allemaal aanwezig: wat informatie over het merk en wat klein gereedschap om de gitaar bij te stellen. Je krijgt er wel een gitaarkabel bij, wat in deze prijsklasse al een leuk extraatje is!
 

Imago
Zoals al gezegd wordt Samick al snel afgedaan als een minder merk. Wat vele van de criticasters niet weten is dat Samick over een enorme productiecapaciteit beschikt, en dat deze productiemogelijkheden zeer dikwijls worden benut door andere, bekendere merken! Veel andere merkgitaren worden dus dikwijls gemaakt door Samick, zonder dat hun naam ook maar ergens op de gitaar te vinden is. Tijdens de jaren 90 ging dit op een gegeven moment zo ver dat Samick wereldwijd bijna meer dan 50% van alle gitaren produceerde! Dus als je stelt dat Samick geen goede gitaren kan maken, bedenk dan even dat ze misschien ook wel jouw gekoesterde merkgitaar hebben gemaakt!
 

Afwerking
Dat Samick er iets van kent blijkt meteen bij het oog voor detail. Alle onderdelen zitten stevig op zn plaats, en ook de laklaag is goed en gelijk aangebracht, zonder opgedroogde verfresten. Als we dan echt gaan muggeziften kunnen we stellen dat de frets ietwat grof geplaatst zijn. Aan de rand van de toets zien we immers wat sporen van opgedroogde en weggeschuurde lijm.
 

Garantie
1 jaar garantie onder de gekende en alom geldende voorwaarden.

Bouw

Kop/Hals
De hals van het Linda-model is gemaakt uit twee stukken die aan elkaar zijn gelijmd: de stemkop en de hals bestaan uit aparte onderdelen. Bij de Rose Anne is het constructietype niet te zien vanwege de laklaag die op de hals is aangebracht, maar we kunnen er van uit gaan dat het om hetzelfde type gaat. De afmetingen van de hals, het profiel, de radius én de bevestigingsmethode met de body zijn immers ook identiek. Beide gitaren hebben een zwarte laklaag op de stemkop gekregen, en daarop prijkt het Samick-logo en de modelnaam.
 

Toets
Beide gitaren hebben slechts 1 pickup, namelijk een humbucker in de brug. Dit laat veel plaats open voor de toets, en daar maakt men dankbaar gebruik van: beide modellen zijn voorzien van een toets met 24 frets. En wat voor frets! Hoge en dikke jumbofrets zorgen ervoor dat de gitaren bijna vanzelf spelen. Bij de Linda is de toegang tot de hoogste frets normaal, maar bij Rose Anne mogen we spreken van een uitzonderlijk bereik. De body raakt de hals immers pas op de 23e fret, wat garant staat voor een uitermate vlotte toegang tot de allerhoogste noten op je gitaar!
 

Body
Ook bij de body zijn er aantal gelijkenissen, maar hier duiken ook de eerste verschillen op. De Linda is een Les Paul-achtige singlecut, gemaakt uit mahogany en afgewerkt in een zeer geslaagde doorzichtige laklaag. De body is verder voorzien van een uitgesneden slagplaat, een enkele volumeknop (met ingelegde diamant) en een enkele humbucker. De Rose Anne is een heel ander model, en doet ons wat denken aan een Steinberger-meets-Rickenbacker model. De body is vervaardigd uit poplar en is afgewerkt in een vaste laklaag met surf/mint-groene kleur. Ook hier krijg je dezelfde volumeknop en pickup mee, maar de slagplaat is iets helemaal anders. Zo klein als de slagplaat bij de Linda is, zo groot is hij bij de Rose Anne: de slagplaat bedekt de hele breedte van de gitaar, gaande van de grootste hoorn tot de onderzijde van de body. Beide gitaren zijn voorzien van een ingefreesde jackinput, en dat biedt een voor- en een nadeel. Het voordeel is dat je jackaansluiting goed beschermd zit, het nadeel is dat je geen haakse pluggen kan gebruiken. Naast de stijl en het ontwerp hebben we nog geen opvallende punten ontdekt, maar ook geen opvallend slechte punten dus! Op naar het volgende onderdeel!

Hardware & Elektronica

Stemmechanieken
De stemmechanieken zijn merkloos, en dus kunnen we er van uit gaan dat men ze bij Samick zelf vervaardigt. De mechanieken reageren verrassend snel en, nog belangrijker, zonder enige vorm van speling. Stemvastheid is dikwijls een probleem bij goedkopere gitaren, maar dikwijls zit het probleem daar eerder in de brug dan bij de stemsleutels. Het is dan ook goed om te zien dat men bij Samick geen tremolo-systemen gebruikt voor de goedkopere gitaren, maar een string-through-body zonder enige bewegende onderdelen. De stemvastheid van de gitaren is dus niet alleen toe te schrijven aan de stemmechanieken, maar ook aan de brugconstructie.
 

Brug
Die is namelijk uitermate eenvoudig, maar juist daarom ook zeer doeltreffend. Bij budgetgitaren zijn de tremolosystemen meestal de zwakste schakel, en daar kiest men bij Samick resoluut voor een andere oplossing: een Tune-o-Matic brug en een string-through-body aanpak. De snaren steek je gewoon door de body, over de brug en dan naar de stemsleutels. Zeer makkelijk, maar o zo sterk wat betreft stemvastheid én klankoverdracht naar de body.

Speelcomfort

Ergonomie
Even de verschillende modellen apart De Linda is een gekend ontwerp, maar dat ontwerp is tevens ook gekend voor haar gewicht. Bij de Linda valt dit nu nog zeer goed mee, maar toch is de gitaar een stuk zwaarder dan de Rose Anne. Het gewicht heeft gelukkig ook een voordeel: de Linda heeft een sustain om U tegen te zeggen. De Rose Anne is een stuk lichter qua gewicht, en deze gitaar haalt natuurlijk nog eens extra goede punten vanwege de uitzonderlijk makkelijke toegang tot de allerhoogste frets. Dit zou wel eens een ideale gitaar kunnen zijn voor het betere slide-werk!
 

Actie
De actie op beide gitaren kan best worden omschreven als medium. Niet te hoog, niet te laag, gewoon veilig ergens tussenin. De gitaren spelen recht uit de doos redelijk goed, maar dat heeft meer te maken met de lichte snaren dan de afstelling. Vanwege de grote jumbo frets is het voor de meeste gitaristen allicht aangeraden om meteen een setje zwaarder te gaan qua snaren. Met lichte snaren (waarmee de gitaar geleverd wordt) is het redelijk moeilijk om akkoorden goed te intoneren. Je druk snel te hard op de snaren, en door de grote hoogte van de frets ga je dan al snel valse noten tot gevolg krijgen.

Klankkwaliteit

Kleur
De pickups van beide gitaren zijn van hetzelfde type, en ze delen 1 belangrijk kenmerk: een enorm hoge output. Met deze pickups ram je eender welke versterker in overdrive! Clean klinken de pickups daardoor een beetje schel en agressief. Maar niemand koopt een gitaar met een enkele humbucker om subtiele muziek te spelen natuurlijk! Blazen en scheuren is de boodschap hier, en dat doen beide gitaren met welsprekend gemak. De output doet elke distortion zingen, blaffen en ronken. Persoonlijk vind ik de pickups net iets te scherp klinken, maar dat is natuurlijk snel bijgewerkt op de versterker. De Rose Anne klinkt iets helderder dan de Linda, en de Linda beschikt over een bijna eindeloze sustain. De enkele humbucker maakt deze gitaren natuurlijk niet tot veelzijdige instrumenten, maar voor een overtuigende rockgitaar laten de Samicks zeker geen slechte indruk na!
 

Respons
Een dergelijk hoge output gaat altijd wat ten koste van de respons. Hoe stil je ook probeert aan te slaan, de pickup slingert je noten steeds redelijk luid naar buiten. Subtiel spelen is hier dus niet aan de orde, stevig doorrammen des te meer! Voor sommigen biedt het gebruik van de volumepotmeter hier wel soelaas, eenvoudig iets dichter draaien.

Budget

En dan nu het onderdeel waar Samick zonder twijfel een sterke kandidaat is. De prijzen zijn superscherp: de Rose Anne (RA10) kost 210 euro, de Linda (LN10) is nog wat goedkoper en komt uit op 195 euro (beiden bruto adviesprijzen). Nu kunnen we natuurlijk moeilijk zeggen dat deze instrumenten topgitaren zijn, maar het zijn zonder twijfel wel een van de beter uitgevoerde startersgitaren, met de juiste keuzes op de juiste plaatsen (string through body brug e.a.). De bouw is zeer verzorgd en de klank is wat de meeste beginners zullen zoeken in een rockgitaar. Het feit dat de gitaren slechts 1 pickup hebben, beperkt ze zeer zwaar in welke stijl ze kunnen ingezet worden, dus we bevinden ons hier duidelijk op rock/punk/metal-terrein!

Besluit

De Samick JTR-reeks beloofde ons een beginnersgitaar met designkwaliteiten, en die hebben we ook gekregen! Over de styling valt altijd te discussiëren, maar ik ben er zeker van dat er liefhebbers zullen zijn voor beide bodyvormen en afwerkingen. Men maakt bij Samick een aantal goede keuzes, zoals het vermijden van te veel bewegende onderdelen (zoals tremolo-systemen e.a.). Daardoor pakt men een aantal punten aan waar beginnersgitaren doorgaans zwak op scoren, zoals sustain en stemvastheid. Nu maar hopen dat iedereen snel van zn vooroordelen verlost raakt! www.samickguitar.com