Allen & Heath is een merk met een stevige reputatie, met een gamma analoge mengtafels dat aan heel wat behoeften voldoet. Van de compacte en erg betaalbare Zed-reeks tot de grote en prijzige ML-familie, zonder de Xone serie te vergeten, die de dj’s aanspreekt. Op digitaal vlak is de iLive zowat het vlaggenschip van het merk… en voor sommigen ligt dit boven het budget. Met de iLive-T biedt Allen & Heath er een evolutie van aan, met de prestaties en het vermogen van het origineel, maar met een wat compactere interface, en met een lagere prijs. Er bestaan twee types controllers, en twee verschillende MixRacks, tijdens onze ontdekkingsreis zal alles veel duidelijker worden.

BESCHRIJVING

De iLive-T is mooi, zoveel is duidelijk. Het volstaat naar de foto’s te kijken om dit snel te beseffen. De kleine controller heeft 20 faders, de grote heeft er 28. Dit is het model dat ik gekregen heb, de werking van beide is identiek. Het systeem werkt met een rack, de ‘MixRack’ (wacht en ge zult snappen …). Ook daar zijn er twee modellen: de iDR-32 (32 ingangen, 16 uitgangen) en de iDR- 48 (48 ingangen en 24 uitgangen). Ze bieden naast de in-en uitgangen op XLR, een MIDI in en out, een hoofdtelefoonuitgang met volumeregeling, en vier computeraansluitingen. De voornaamste heet ‘ACE’ (Audio and Control over Ethernet). De bijhorende kabel om de MixRack met de console te verbinden is meegeleverd. De console zelf is zonder enige twijfel (en ik wik mijn woorden) het aantrekkelijkste deel van dit systeem. De grote, gemotoriseerde faders vallen onmiddellijk op. Maar niet minder opvallend zijn het aanraakscherm, de grote gekleurde toetsen met daarboven LED-VU-meters, en het gedeelte links bovenaan met direct access in analoge stijl (één knop, één functie), voor een ‘channel strip’, dus een volledig kanaal met: de voorversterker met gainregeling, hoogdoorlaatfilter, mogelijkheid voor een analoge externe insert, gate, parametrische 4-bands-equalizer, compressor, limiter en de-esser. Dit deel is erg duidelijk en intuïtief. Ieder die vertrouwd is met mixen zal onmiddellijk zijn weg vinden. Ook heeft men niet beknibbeld op ruimte: er is voldoende plaats voor de vingers. De gebruiker beschikt tevens over 8(!) stereo effecten. Het mix-paradijs! Aan de achterzijde van de controller zitten enkele in-en uitgangsconnectoren, in TRS-Jack en een digitale in S/PDIF. Verder zitten er ook monitoruitgangen op, twee USB-poorten, een VGA-poort voor een extern scherm, een MIDI in- en uitgang en de aansluiting voor de audio- en controleverbinding met de MixRack, waar je de CAT5-kabel op aansluit. Daarnaast zitten er nog extra Ethernet-poorten op, waarop je een computer en/of een draadloze router kunt aansluiten.

GEBRUIK

De invoerder heeft mij grootmoedig het grootste model van zowel de console als van het MixRack geleverd. Het rack wordt op het podium geplaatst, terwijl de console, die eigenlijk een controller is, op de normale plaats in de zaal wordt geïnstalleerd. Beide elementen worden met elkaar verbonden met een envoudige kabel, die tot 120 m lang kan zijn. Laat die zware multikabel maar in de garage liggen. Je bespaart ook wel wat, want een goede multikabel is duur en is onderhevig aan slijtage. Je wint ook tijd bij het opstellen en afbreken. Net zoals bij grote broer iLive zitten de voorversterkers, de rekenkracht en de A/D- en D/A -converters in de MixRack. Hoe werkt dat nu allemaal? De microfoon (of andere geluidsbron) wordt op het rack aangesloten, wordt naar digitaal geconverteerd aan 48 kHz / 24 bit) en bewerkt in het rack. De console is eigenlijk niets meer dan een grote afstandsbediening. De voordelen vallen direct op: de afstand tussen de geluidsbronnen en de voorversterkers is tot een minimum beperkt, waardoor kwaliteitsverlies ten gevolge van lange kabels uitgesloten wordt. Het MixRack iDR-48 beschikt over 48 ingangen en 24 uitgangen. De controller laat toe om meerdere ‘set ups’ op te zetten, in functie van het gebruik dat je van de iLive-T maakt. Hij kan dienen als front, voor de monitors van de muzikanten of voor beide tegelijk. Het aantal fysieke uitgangen van het rack laat enorm veel mogelijkheden toe. Je kunt bijvoorbeeld één stereo uitgang en 22 auxiliary sends bedenken. Of een stereo uitgang + sub (LCR). Vanzelfsprekend kan elke set up opgeslagen worden en op ieder ogenblik worden opgeroepen, en gesaved worden via de USB-poorten of op een computer. Laten we de controller van dichtbij bestuderen, het rack lijkt op een grote stagebox (maar het is wel hierin dat het signaal verwerkt wordt). Het opstarten duurt nogal lang, het veranderen van set up nog langer, maar je focust onmiddellijk op de controller en het grote aanraakscherm. De faders werken op vier lagen, vier ‘pagina’s’ als het ware. Het testexemplaar heeft 28 faders, dus 112 fysieke sporen (vandaar de naam T112). Wat kun je aan deze faders toewijzen? Zo ongeveer al wat je wil. Dat kan een traditioneel mixerspoor zijn, mono of stereo, of een sub-groep, een VCA … sorry, DCA, met de ‘D’ van ‘digitaal’, want dit is het wereldje waarin we zitten, nietwaar? Maar niets belet je om een auxiliary send, of een FX return, of de master of andere functies te assigneren. De bediening van de tapkast en het bubbelbad ontbreken helaas, maar misschien bij een volgende versie? De gebruiker heeft niet minder dan 112 full parametric equalizers ter beschikking, en 64 gates, 96 compressors, 96 limiters/de-dessers. De grote rekenkracht van dit beest valt duidelijk op. Maar met die rekenkracht sta je nergens zonder ergonomie. En daar scoort Allen & Heath hoge punten! Boven elke fader staan drie schakelaars en een draaiende encoder, die vrij kan toegewezen worden (panpot, gainregelingen…). Daarboven vind je weer een schermpje, dus evenveel schermpjes als kanaalfaders, waar je de naam van het kanaal kunt schrijven. Dat kennen we, niet? Op de tijd dat je de namen hebt opgeschreven, is het optreden voorbij. Niet op de iLive-T: op het aanraakscherm kun je een virtueel klavier verkrijgen, waarop je dan heel snel de naam kunt tikken. Is dit alles? Nee, je kunt ook de kleur van het spoor kiezen. En dat is een uitstekend idee. Stel je voor: rood voor de ingangen, blauw voor de pre-fader sends, geel voor de post-fader sends, groen voor de DCA’s: je ziet onmiddellijk waar je mee bezig bent.
Een andere erg interessante functie is de ‘Freeze Layer’. Je kunt een fader ‘isoleren’ die op dezelfde plaats blijft staan op de vier pagina’s. Neem bijvoorbeeld de leadstem, waarop je op ieder ogenblik wil kunnen tussenkomen, zonder van pagina te moeten wisselen. Doodsimpel, maar je moest het bedenken. Een andere interessante functie: een grafische equalizer op 1/3 octaaf, waarbij de faders dienst doen als regelaars, en een parametrische equalizer zijn beschikbaar voor elk van de 32 uitgangen. Zo werd ook een real time analyzer ingebouwd. het MixRack kan ook werken met de ‘PLA-net’ commando’s van Allen & Heath. Dit zijn eenvoudige commando’s die bijvoorbeeld door muzikanten zelf gebruikt kunnen worden om – nog eens bijvoorbeeld – hun eigen balans te beheren, dit alles binnen een coherent systeem. Je kunt ook de mixing sturen met een computer waarop je de software van A&H geïnstalleerd hebt. Ook kun je via WiFi werken, wat voor nog meer flexibiliteit zorgt. Wat extreem, wellicht, maar het kan, want de console is en blijft een controller. Bijna was ik vergeten te zeggen dat alle standaardfuncties van het digitale tijdperk (copy, paste, save…) vanzelfsprekend aanwezig zijn. Wanneer je twee of meerdere sporen met elkaar wil verbinden (linken), kun je kiezen welke elementen je wil linken. Zoals: wel de equalizers, maar niet de auxen; de effecten, maar niet de gain en ga zo maar door. Nu we het toch over gain hebben: je kunt deze opslaan. Ik heb altijd al gehouden van de voordelen van het digitale, zoals het opslaan, maar wat heb je eraan als je je gain-settings niet kunt saven? Je kunt ’s ochtends vier maal soundchecken, allemaal goed en wel, maar je spendeert ‘s namiddags weer zoveel tijd met het opnieuw handmatig afregelen van de gains. Voor zover dat dan nog nauwkeurig lukt. Bij dit systeem worden de gainafstellingen opgeslagen. Geniaal! Wat kunnen we deze iLive-T verwijten? Om eerlijk te zijn: niet veel. Bij iedere wijziging moet je op ‘Apply’ drukken. Dit is snel vermoeiend en hoewel ik het nut van deze bevestigingsfunctie snap, zou ik ze toch graag kunnen uitschakelen. Ik vind het daarentegen erg interessant dat je een hoofdtelefoon kunt aansluiten op het MixRack, zodat je op de scène kunt horen wat er gebeurt.

KLANKKWALITEIT

De klank is zoals je mag eisen van materiaal in dit segment: transparant, gedefiniëerd en dynamisch. De voorversterkers en de A/D- en D/A-omzetters zijn van zeer goede kwaliteit. De technische data lieten dit wel reeds veronderstellen, maar ‘the proof of the pudding is in the eating’ : je moet ernaar luisteren. De equalizer werkt zeer behoorlijk, zonder bijkleuring. Het grote scherm geeft erg nauwkeurige informatie over de de doorgevoerde correcties, en het is niet zo makkelijk om zonder aanraakscherm te werken na dit systeem in handen gehad te hebben. Wanneer ik na de test op een andere digitale mixer werkte zonder zo’n scherm, zocht ik tevergeefs naar de bediening op het scherm, zo intuïtief werkt dit. En je went snel aan (gebruiks)comfort. Toch nog een kleine opmerking: de hoogdoorlaatfilter is niet zichtbaar op het equalizing-scherm. Je kunt het wel elders zien, maar ik zou het logisch gevonden hebben dit bij de equalizing-gegevens te zien. De effecten zijn correct en bruikbaar, en het is erg eenvoudig om effectapparatuur die je gewend bent aan te sluiten op de controller. Daar dienen de connectoren op de console ten andere voor. Ook als je je liefste analoge voorversterker wil aansluiten, is dit geen probleem. Hoewel ik, gezien de kwaliteit van deze Allen&Heath, niet zo zeker ben dat je baat hebt bij nog extra materiaal, tenzij je erop staat met flight cases te zeulen. Naast de klankkwaliteit en de erg flexibele en gebruiksvriendelijke interface valt vooral het professionalisme waar deze iLive-T bol van staat, op. Zo iets als: ‘van professionals voor professionals’. Het beste moet nog komen.

BUDGET

Je wil als sinds het begin van dit artikel weten wat dit wonder der techniek kost. De controller T112, die we getest hebben kost 9000 euro. Het kleine broertje (alles is relatief), de T80 mag je meenemen voor 7000 euro. En het MixRack iDR-32 en iDR-48 kosten respectievelijk 4000 en 5100 euro. Alle prijzen zijn bruto advies, exclusief btw. Je moet dit materiaal vergelijken met wat de concurrentie aanbiedt. De iLive-T is toch wel in het voordeel. We zitten in hetzelfde prijssegment van vergelijkbare systemen, maar je krijgt meer. Een uitstekende prijs/kwaliteit-verhouding, met andere woorden.

BESLUIT

‘Accessible Digital Mixing’. Dat is wat Allen&Heath ons voorhoudt bij de iLive-T. Ik vind dat ze wat te bescheiden zijn. Er zit beduidend meer in de iLive-T, waaronder een aantal dingen die de concurrenten zouden moeten verontrusten. Ten eerste het aanraakgevoelig scherm, dat nogal zeldzaam is in deze prijsklasse, maar zeker ook het MixRack, waardoor je van die ellendige multikabel verlost bent.
De algemene ergonomie is zeker ook een troef, misschien wat complex omdat ze nieuw is, maar de mogelijkheden lonen de moeite om de werking goed te doorgronden, zeker omdat de leertijd kort is. Ten laatste (maar niet onbelangrijk), de prijs, die echt een meevaller is, hoewel sommigen het duur vinden. We zitten in een normale prijs voor dit soort materiaal, maar we krijgen erg veel meerwaarde. Dit systeem zou concertzalen en schouwburgen moeten interesseren, maar ook verhuurders en PA-bedrijven, die met de iLive-T een hoge kwaliteit en een uitstekende ergonomie kunnen voorstellen aan een betaalbare prijs. Goed gezien van Allen & Heath!