Concept
Het idee achter beide pedaaltjes verschilt lichtjes, hoewel het in beide gevallen om fuzz-pedalen gaat. De Voodoo Axe is een uitgebreide fuzz, die gericht is op het klassieke fuzz-geluid dat te horen is op de ‘Axis Bold As Love’-opnames van Hendrix. Men heeft op deze pedaal echter nog een extra control toegevoegd om ook modernere klanken te kunnen verkrijgen. En de Mongoose is wat je een extreme fuzz kan noemen: deze pedaal heeft genoeg fuzz, gain en bereik in het laag om eender welke metalhead tevreden te stellen!

Vormgeving
De Voodoo-reeks van Roger Mayer heeft een erg sober ontwerp: een zwarte kastje dat voorzien is van enkele zwarte knoppen en witte strepen. De Mongoose daarentegen maakt gebruik van de styling waarmee de Roger Mayer-effecten het makkelijkst te herkennen zijn: deze pedalen hebben wel iets weg van hoe men in de jaren ’60 dacht dat een UFO er zou uitzien. Erg origineel, vlot herkenbaar en bovendien zeer stevig!

Handleiding
Dit onderdeel is erg kort: beide pedalen werden geleverd zonder een handleiding! Ook op het net is weinig te vinden. Gelukkig spreken de controls grotendeels voor zich. Het enige wat je wel bij de pedalen krijgt is… een Roger Mayer sticker!

BOUW

Behuizing
We beginnen met de Voodoo Axe, die een stuk groter is dan je zou verwachten van een pedaal die slechts 1 effect levert. De behuizing is volledig gemaakt uit verhard aluminium, en is er sober afgewerkt. Je krijgt een zwarte laklaag, met daarover het logo, de aanduidingen voor de knoppen, en verder nog wat witte lijnen. Onderaan de pedaal zit de aansluiting voor de batterij, die wordt afgesloten met een klepje dat je kan dichtschuiven. Zo kan je altijd erg makkelijk bij de batterij!
Dan naar de Mongoose die, bijna niet te geloven, nóg groter uitvalt dan de Voodoo Axe. Men gebruikt hetzelfde verhard aluminium, maar de afwerking is uniek: er is op de bovenkant van de hele pedaal geen enkel logo of merknaam te vinden. Deze staan wel op de onderzijde van de pedaal, maar dit is natuurlijk niet zichtbaar voor het publiek. De pedalen in deze reeks moeten het dus uitsluitend hebben van hun unieke UFO-styling. Het nadeel hiervan is dat de toegang tot het batterijcompartiment bij de Mongoose een stuk moeilijker is. Je moet dit type pedaal volledig open schroeven alvorens je de batterij kan wisselen, wat altijd een heel werkje is wanneer het nog ‘snel even’ moet gebeuren. En nog een klein detail: de Mongoose kan je niet gebruiken met netstroom, dus je moet wel met een schroevendraaier aan de slag.

Afwerking
De afwerking is bij beide modellen prima: geen losse onderdelen en geen onzuiverheden in de laklaag. Next!

MOGELIJKHEDEN

Aansluitingen
De Mongoose is op dit vlak erg simpel: een in- en output, beiden bovenaan het toestel. De Voodoo Axe is wat uitgebreider. Je krijgt ook één input, maar verder krijg je maar liefst drie outputs: een hardwire (true bypass) output, en twee gebufferde outputs. Deze gebufferde outputs zorgen ervoor dat je lange kabels kan gebruiken zonder dat je daarbij hoge tonen verliest. Als je de hardwire output aansluit, worden de twee andere automatisch uitgeschakeld. Zo kan je de outputs gebruiken naargelang de situatie. Tot hier toe is dus alles dik in orde… Maar dan het puntje van kritiek. Alle in- en outputs, zowel van de Mongoose als de Voodoo Axe, bevinden zich bovenaan het toestel. Ook zijn alle inputs zodanig ingekapseld in het design, dat haakse pluggen gebruiken geen mogelijkheid meer is. Als je de pedalen op zich gebruikt is dit geen enkel probleem. Maar als je deze pedalen wil inbouwen in een pedalboard, kan dit wel eens voor problemen zorgen. Aangezien je altijd met rechte pluggen moet werken, wil dat zeggen dat een enkele Roger Mayer-pedaal nogal wat plaats zal innemen in je pedalboard.

Bedieningspaneel
Beide pedalen zijn op dit vlak erg basic: de Voodoo Axe heeft drie draaiknoppen: drive, output en fatness. De eerste twee zijn allicht wel duidelijk, en werken hetzelfde als op andere pedalen. De fatness-control heeft alleen invloed op de lage tonen. Via deze knop kan je de lage frequenties ‘strakker’ of ‘losser’ instellen. De knoppen van de Mongoose zijn zelfs niet gelabeld, wat altijd voor verwarring kan zorgen. Gelukkig gaat het hier om slechts twee draaiknoppen: gain en output.

ERGONOMIE

Architectuur
Ook deze onderdelen zullen weer erg kort uitvallen: alle knoppen van beide pedalen staan vlak bij elkaar, waardoor je dus nooit zal moeten zoeken. Een klein nadeel bij de Mongoose is dat de knoppen niet naar boven gericht zijn, waardoor het dus onmogelijk is om de settings af te lezen tijdens het spelen. Dit is bij de Voodoo Axe een stuk makkelijker.

Bediening
Draaien en luisteren. Goed? Afblijven dan! Niet goed? Opnieuw draaien en terug luisteren! Het blijft een plezier om met dit soort toestellen aan de slag te kunnen! Daarbij komt ook nog eens dat beide pedalen erg beperkt zijn qua controls, en er dus helemaal niet veel te bedienen valt!

KLANK

Ik was graag begonnen met het vintage ontwerp, maar we zitten hier een beetje met een tegenstelling. We hebben hier een vintage klank (de Axe) in een modern jasje, en een moderne klank (Mongoose) in een vintage jasje. Goed, de Voodoo Axe dan maar! We sluiten de batterij aan, wat erg makkelijk gaat via het compartimentje vooraan. De klanken die de pedaal loslaat zijn volledig wat je van een Hendrix-geïnspireerde fuzz kan verwachten. Of het is in dit geval de fuzz die Hendrix inspireerde? De sounds zijn agressief in het hoog, en lekker vuil in het midden. Met de fatness control kan je het laag bijsturen naar je eigen smaak. Deze functie zat niet op het originele ontwerp, en zal vooral welkom zijn wanneer je met humbuckers speelt. Dan durven die lage tonen immers al eens uit elkaar vallen in je speaker. Het gainbereik van de Voodoo Axe is eerder beperkt, wat normaal is voor een fuzz-pedaal. Alleen in samenwerking met je versterkersettings kan je werkelijk het onderste uit de kan halen. Als we dan iets kleins mogen aanmerken, is het eigenlijk enkel dat een control voor de hoge frequenties ook welkom had geweest. Deze kunnen soms wat fel uitvallen.
Dan naar de Mongoose! Met het absolute minimum aan knoppen is er aan deze pedaal bitter weinig af te regelen. Eenmaal de batterij er in zit kunnen we aan de slag. Wat opvalt bij zowel de Mongoose als de Voodoo Axe, is dat de pedaal je klank al bijkleurt, zelfs in de laagste gainsetting. En over gain gesproken: het gainbereik van de Mongoose is, in tegenstelling tot de Voodoo Axe, alles behalve beperkt! De gainreserves lijken bijna eindeloos, en je transformeert het cleane kanaal van je versterker zonder enig probleem in een romig en zingend high-gain kanaal, met een uitzonderlijke sustain. Het lage gebied is speciaal getuned voor lagere stemmingen en dat vertaalt zich naar een veel strakkere en egalere klank in het laag. De bastonen blijven lekker gedefiniëerd, wat bij andere fuzzpedalen al wel eens een minpunt is. Een ander bijzonder kenmerk aan de Mongoose is de voicing van het middengebied. De klank heeft namelijk een beetje een talkbox- of wahachtige bijklank. Dit geeft de fuzz een iets betere definitie, zonder daarbij te agressief te gaan klinken.

BUDGET

Dan over naar de prijzen. De Mongoose kost 210 euro, terwijl de Voodoo Axe een klein beetje duurder is met zijn 215 euro (beiden zijn bruto adviesprijzen, inclusief btw). Dit mag prijzig lijken voor één enkel effect, maar deze prijzen zijn alles behalve uitzonderlijk in de wereld van handgemaakte, analoge effecten. Integendeel, sommige andere bouwers drijven hun prijzen nog een stuk verder de hoogte in! De pedalen zijn zeer stevig gebouwd, en ook de klanken zijn van zeer hoge kwaliteit. En de mogelijkheden… tja, die zijn eerder beperkt. Maar een fuzz is doorgaans nooit een effect waar veel functies of mogelijkheden mee gemoeid zijn.

CONCLUSIE

Zowel de Voodoo Axe als de Mongoose klinken allebei perfect zoals ze beloven: de ene vintage (met een dikke knipoog naar Hendrix) en de andere modern (geschikt voor alle metalheads). Nu mag het door de loop van dit artikel lijken dat de Mongoose zwakker scoort dan de Voodoo Axe, maar niets is minder waar. Wat wel opvalt is dat het fysieke ontwerp van de Mongoose voor meer bedenkingen zorgt. Maar bij Roger Mayer is zo goed als elk effect verbrijgbaar in de twee uitvoering (rocket- en boxvorm). Zo kan je zelf afwegen welke versie je wil gebruiken: de moderne boxvorm (zoals de geteste Axe dus), met alle extra functies, of het ‘echte’ vintage ontwerp (zoals de geteste Mongoose), met wat kleine tekortkoming, maar een pak extra charme!